a

Facebook

Twitter

کپی رایت 2015 پوسته لیبرو.
تمامی حقوق محفوظ است.

8:00 - 19:00

ساعات کاری : شنبه تا پنجشنبه

08138260986

تماس برای مشاوره رایگان

جستجو
فهرست
 

سند رسمی سند عادی

سند رسمی سند عادی

سند رسمی و سند عادی کدامند؟
ماده ۱۲۸۴ قانون مدنی سند را اینچنین تعریف نموده «سند عبارت است از هر نوشته که در مقام اثبات دعوا یا دفاع قابل استناد باشد» سپس در ماده ۱۲۸۶ همان قانون از دو نوع سند نام می برد۱- سند رسمی ۲- سند عادی
در تعریف سند رسمی این چنین عنوان می نماید که اسنادی که در اداره ثبت اسناد و املاک و یا دفاتر اسناد رسمی یا در نزد سایر مامورین رسمی در حدود صلاحیت آنها و بر طبق مقررات قانونی تنظیم شده باشند رسمی است همان گونه که ملاحظه می گردد سه شرط اساسی برای رسمی بودن یک سند ذکر شده است
اول سند باید توسط مامورین رسمی تنظیم شده باشد مامور دولتی کسی است که از طرف مقام صلاحیت دار برای تنظیم سند رسمی معین شده باشد که ممکن است مستخدم دولت هم نباشد مثل سر دفتر اسناد رسمی
دوم اینکه سند تنظیمی در حدود صلاحیت مامور رسمی باشد بنابراین اگر مامور اداره ثبت اسناد و املاک اقدام به تنظیم سند نماید که در صلاحیت اداره ثبت احوال میباشد این سند رسمیت ندارد
سومین شرط مقرر در ماده ۱۲۸۷ قانون مدنی تنظیم سند طبق مقررات قانونی است یعنی اگر مامور رسمی که در حدود صلاحیت خود اقدام به تنظیم سند نموده تا زمانی که سند صادره طبق مقررات قانونی تنظیم نشده باشد فاقد اعتبار اسناد رسمی است علاوه بر همه اینها مفاد سند در صورتی معتبر است که مخالف قوانین نباشد رسمی بودن سند اعتبار مفاد آن را تضمین می کند و در آن اثری ندارد و تنها انتساب سند به امضا کننده آن و وقوع مفاد و مضمون سند را معتبر می سازد بنابراین سند رسمی مخالف قانون اعتبار ندارد
به صراحت ماده ۱۲۸۹ قانون مدنی هر سندی غیر از اسنادی که در ماده ۱۲۸۷ این قانون ذکر شدند همگی اسناد عادی می باشد در نهایت اسناد رسمی درباره طرفین و وراث و قائم مقام آنان معتبر است و اعتبار آنها نسبت به اشخاص ثالث در صورتی است که قانون تصریح کرده باشد سندی که با این اوصاف صادر و تنظیم میشود دارای امتیازاتی است که در زیر به آنها اشاره می شود
۱ – ادعای انکار و تردید نسبت به سند رسمی یا حتی سندی که دارای به اعتبار اسناد رسمی می باشد غیر قابل استماع است
۲- معتبر بودن اسناد رسمی نسبت به طرفین و قائم مقام و جانشین قانونی آنها
۳-لازم الاجرا بودن اسناد رسمی , قدرت اجرایی اسناد رسمی یکی دیگر از امتیازات این اسناد است به این معنی که کلیه اسناد رسمی راجع به دیون و سایر اموال منقول بدون احتیاج به حکمی از محاکم دادگستری لازم‌الاجرا بوده مگر درمورد تسلیم عین منقولی که شخص ثالث متصرف و مدعی مالکیت آن باشد(ماده ۹۲قانون ثبت) همچنین کلیه اسناد رسمی راجع به معاملات املاک ثبت شده مستقیماً و بدون مراجعه به محاکم لازم الاجرا هستند
۴-عدم نیاز به تودیع خسارت احتمالی در صورتی که مستند تقاضای تامین خواسته سند رسمی باشد
۵- معتبر بودن تاریخ سند رسمی نسبت به طرفین و اشخاص ثالث
۶- اعتبار رونوشت مصدق اسناد ثبتی همچون خود سند ثبتی به شرطی که مطابقت آن با ثبت در دفتر به وسیله مسئول امور دفتر رسمی گواهی شود
۷- عدم شمول مرور زمان نسبت به اسناد رسمی
۸- قابل تعقیب و مجازات بودن قضات و مامورین دولتی که از اعتبار دادن به اسناد رسمی خودداری نمایند
امتیازاتی که گفته شد همگی مربوط به اسناد رسمی اما اسناد عادی در دو مورد اعتبار اسناد رسمی را دارند و درباره طرفین و وراث و قائم مقام آنان معتبر است
اول اینکه اگر طرفی که سند بر علیه او اقامه شده صدور آن را از منتسب الیه تصدیق نماید یعنی اینکه کسی که ادعا شده سند از وی صادر شده این ادعا را قبول نماید
دوم اینکه هر گاه در محکمه ثابت شود که سند مزبور را طرفی که آن را تکذیب یا تردید کرده فی الواقع امضا یا مهر کرده است البته لازم به ذکر این که تاریخ این گونه اسناد هیچ گاه اعتبار سند رسمی را ندارد و علیه اشخاص ثالث قابل استناد نیست همچنین عدم رعایت مقررات راجع به حق تمبر که به اسناد تعلق می گیرد سند را از رسمیت خارج نمی کند

بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید